زنی از کوه های دوشنبه ...

 گرچه دور خانه ام صدها نگهبان داشتمباز با غم رفت و آمد های پنهان داشتمگرچه تنها حربه ام اشک است حالا ، یک زمان_در نگاهم جنگجوهای فراوان داشتم..از همان روزی که آدم سیب را از من گرفتپا به پایش در دل تاریخ جریان داشتمعشق با من بود لیلاوار یا سودابه وارخوب و بد.. اما به احساس خود ایمان داشتمداستانم هفت خوان رستم دستان نشدمن ولی اندازه ی سهم خودم خوان داشتمباز هم دلخوش به این بودم که بادی می وزدقدر موهایم اگر روز پریشان داشتم..خوب شد ای شانه ی مردانه از راه آمدیچند وقتی بود خیلی حس باران داشتم.."سیده تکتم حسینی...نارنج مویه ها...عیدتون مبارک دوستان این خانه... زنی از کوه های دوشنبه ......